Uroczysta gala, podczas której przyznawano wyróżnienia, odbyła się 1 grudnia w Centrum Artystycznym Fabryka Trzciny w Warszawie. Konkurs zorganizowany przez Sieć Centrów Wolontariatu miał za zadanie wyłonić organizacje i placówki, które tworzą przyjazne środowisko pracy dla wolontariuszy, dbają o ich rozwój, właściwą organizację i koordynację pracy, a także wspierają ich w codziennych aktywnościach.

– W ciągu trzech lat współpracowaliśmy z ponad 160 wolontariuszami, którzy przepracowali ponad 15 tys. godzin. Co jest takiego, że wolontariusze chętnie do nas przychodzą i przede wszystkim z nami zostają? Dbamy o każdego, żeby czuł się dobrze. Wszyscy nasi wolontariusze przechodzą szkolenia prowadzone przez doświadczonych pedagogów, dzięki którym mogą się dowiedzieć, jak zajmować się osobami niepełnosprawnymi, jak organizować zajęcia, żeby były ciekawe. Warsztaty z trenerami, z psychologami, warsztaty teatralne – wszystko to służy temu, żeby wolontariusze mogli poczuć się fachowo, żeby czuli się docenienie, ale też, żeby jako grupa się zintegrowali – mówi Joanna Tarnowska ze stowarzyszenia Razem.

– Środowisko osób niepełnosprawnych jest trudne. Kiedy przychodzi do nas 20 osób to wiem, że z tej grupki zostanie 2,3 wolontariuszy. Mamy pełny szacunek do tych którzy zostają, to są takie nasze perełki – mówi Elżbieta Piotrowska, prezes stowarzyszenia Oligos.

Jak zapewniają przedstawicielki obu stowarzyszeń, pomoc wolontariuszy jest nieoceniona. Wolontariusz wśród osób niepełnosprawnych jest osobą, która ubarwia świat tej osobie, w nosi jakąś nadzieję, wnosi kolory tęczy – mówi Elżbieta Piotrowska. – Ze względu na zasługi i sukcesy naszych wolontariuszy w tym roku po raz pierwszy organizujemy swoją wewnętrzną galę wolontariatu w ramch której będziemy przyznawać statuetkę Wolontariusza Roku 2011 Stowarzyszenia Oligos. Chcemy żeby wolontariusze czuli się godnymi partnerami w tej naszej działalności – dodaje prezes stowarzyszenia Oligos.

Jak wynika z obserwacji przedstawicielek obu stowarzyszeń, wolontariat to często świetny sposób, żeby zdecydować się na daną ścieżkę kariery, upewnić się, co chcemy robić w życiu. – Dużo naszych wolontariuszy pod wpływem tej pracy zmieniło swoje ścieżki życiowe, ścieżki edukacyjne. Mamy kilka osób, które zmieniły kierunek studiów, bo poprzez działalność w stowarzyszeniu zrozumiały, że pomoc niepełnosprawnym to jest właśnie to, co by chciały w życiu robić – mówi Joanna Tarnowska.